Viaanse Kunstenaars

Geschreven door Fank van der Laan

Op zaterdag 16 februari werd onder grote belangstelling de unieke tentoonstelling Kruisweg in de Grote Kerk geopend. Het Utrechts Fluitkwartet heeft aansluitend aan de opening van de tentoonstelling een concert gegeven. De tentoonstelling komt voort uit een samenwerkingsproject tussen verschillende hedendaagse kunstenaars uit Vianen en omgeving en ‘Louise Christina van Solms’ de Commissie Kerk en Kunst van de Grote Kerk.

Kunstenaars Bertus Ververs, Theo Tukker, Janneke Hartman, Tiny de Launay, Clazien Tukker, Dennis Edelbroek, Rien en Marianne Oskam, Elly Vroomans-Servaas, Hennie Marks, Petra Ververs-Evers, Koos de Launay, Marjan Versluijs, Bertus Ververs sr. en Henk van Loenen hebben een eigen ‘statie’ gemaakt. De staties zijn zo opgesteld dat men door er langs te lopen deel uitmaakt van de persoonlijke belevingen en interpretaties van het Lijdensverhaal van Onze Heer.
De bijzondere exposities is op zaterdag 23 feb, 1, 8, 15, en 22 maart van 14.00 tot 16.00 uur of op aanvraag (tel. 0347-326107) te bezoeken.
Zo brengt Bertus Ververs het dilemma in beeld: roep je ‘Weg met Jezus’ of loop je ‘Weg met Jezus’. Theo Tukker verwijst naar Het Kruis dat Jezus op zich nam en verwijst naar de drie-eenheid. Dennis Edelbroek toont een hedendaagse interpretatie van de 6e statie (Veronica droogt het gezicht van Jezus af) in airbrush op kaasdoek. Vandaag de dag zou een kruistocht gemotoriseerd worden volbracht. Dit wordt onderstreept door het werk op een motorkap te presenteren. Bovendien wordt airbrushtechniek vaak toegepast op motoren en auto’s. Elly Vroomans-Servaas verdiept zich in de vrouwen die door Jezus worden getroost. De waarschuwing van Jezus blijft helaas van alle tijden: ‘Treur niet, straks wordt het pas echt ernst’. Hennie Marks toont een portretfoto met er doorheen de bijbeltekst van de verschrikkelijke laatste weg van Jezus. Koos de Launay verzorgt de elfde statie, Jezus wordt aan het kruis genageld, waarbij de dieper liggende gedachte is dat het menselijk lichaam maar een omhulsel is, een jas die bij de dood wordt afgelegd. Marjan Versluijs is geïnspireerd door een detail uit de passie-facade van de Sagrada Familia in Barcelona , het laatste werk van Gaudi. Henk van Loenen komt via de Piëta van Avignon uit de 15de eeuw tot de gelijkenis van Christus en de graankorrel die eerst moet sterven voordat hij kan ontkiemen. En als er nieuwe graankorrels aan de halm groeien betekent dat leven. Christus, brood voor allen!